India

Ik heb al veel geschreven over de verschillende groepen die in India wonen en vaak hoe zwaar het leven voor hen is. Daarom dit keer een stuk over het land India, hoe ik het ervaar en wat me allemaal opvalt.

Het eerste waar je niet aan ontsnapt in India, is de enorme drukte. Het land kent de op een na grootste populatie ter wereld en dat merk je doordat overal waar je naar toe gaat, er mensen zijn. Je stapt naar buiten en je ziet mensen, mensen en nog eens mensen. De stad Bangalore, waar ik momenteel ben, heeft naar schatting een inwoneraantal van 8 miljoen mensen. Ter vergelijking: dat zou betekenen dat ongeveer de helft van de Nederlanders bij elkaar in 1 stad woont!

Deze drukte brengt ook een enorme verkeersdrukte met zich mee, een chaotische drukte. Het heeft me een paar weken gekost voor ik ontspannen in een auto kon zitten en nog heel wat weken meer om redelijk ontspannen over straat te lopen. Maar iedere keer als ik de straat op ga, ben ik me zeer bewust van alle verkeer om me heen en ben ik blij dat ik weer veilig op de plaats van bestemming ben aangekomen. Zomaar wat 'verkeersregels’:

-          Je rijdt en loopt(!) aan de linkerkant van de weg.

-          Een tweebaansweg verandert in een driebaansweg.

-          Als je de straat over wilt steken, gebaar je naar de auto’s om ze te laten afremmen. Je duikt het gaatje in dat ontstaat en hoopt heel hard dat niemand je aanrijdt.

-          Inhalen mag vlak voor een bocht, over een doorgetrokken streep en als ander verkeer je tegemoet komt. Kortom, je mag in elke situatie inhalen, zolang er geen botsing van komt.

-          Toeter altijd, ook als je genoeg ruimte hebt om iemand te passeren.

-          Bij het verkeerslicht ga je zoveel mogelijk naar voren staan. Vul elk gaatje op dat er is.

U begrijpt, het Nederlandse verkeer is georganiseerd en daar verlang ik ondertussen toch wel weer naar.

Het principe dat aan alles geld valt te verdienen hebben Indiers zeer goed door. Als je een heilige plaats bezoekt, moet je je schoenen/slippers bij de ingang uitdoen. Ongevraagd past iemand op je schoenen en bij vertrek mag je daarvoor betalen. Of als je een parkeerplaats bij een busstation of treinstation oprijdt om iemand af te zetten: betalen.

Je kunt het zo gek niet bedenken, of het is wel ergens te koop. Vaak zitten winkeltjes met dezelfde soort producten vlakbij elkaar, waardoor je in een straat uit bijvoorbeeld honderden sari’s of mobiele telefoons kunt kiezen.

Ik ben opgehouden met het omrekenen van rupies naar euro’s, maar in vergelijking met Nederland is India spotgoedkoop. Een kopje thee/koffie in een stalletje langs de weg kost gemiddeld 8 rupies, oftewel 11 eurocent. Als ik de Indiers in de groep vertel wat omgerekend een kop thee in Nederland kost, schrikken ze zich wild. Ze vinden dat onvoorstelbaar. Ze snappen nu ook een stuk beter waarom de lonen hoger zijn in landen als Nederland.

Familie is belangrijk voor Indiers, belangrijker dan het individu. Ik krijg met enige regelmaat de vraag hoe mijn vader en moeder heten, zonder dat ze eerst naar mijn naam vragen. En dat ik maar een broer heb, vinden ze eigenlijk een beetje vreemd. Andersom, als je mensen ontmoet, ontmoet je meestal ook de rest van de familie.

Criket is de nationale sport. In de krant wordt rustig 1-1,5 pagina gewijd aan criket, terwijl voor het internationale nieuws slechts een halve pagina wordt ingeruimd. Er was onlangs een groot schandaal in de criketwereld, dat werd dagenlang breed uitgemeten in de kranten.De criketers zelf zijn als de voetballers in Nederland, een soort helden. Je ziet ze regelmatig op billboards en andere advertenties.

Ik heb al meerdere keren de warmte in India genoemd in mijn verhalen. Ik merk dat ik goed tegen de warmte kan, het kost alleen veel energie. Begin juni is de moesson begonnen en het is nu ongeveer 10 graden koeler dan een paar weken geleden. Heerlijk. Temperaturen van tegen de 30 graden Celsius klinken hoog voor Nederlanders, in India betekent het genieten.

Toen wij in Madurai terugkwamen na onze korte vakantie, werden we verwelkomd met een hevige regenbui. In 15-20 minuten tijd hadden we plassen van 5cm diep! Nu valt er af en toe een klein buitje in Bangalore, maar niets noemenswaardig. Het land kan wel wat regen gebruiken, het is kurkdroog. Ik heb meerdere rivieren gezien waar amper water meer in staat.

Het andere klimaat brengt ook andere dieren met zich mee. Mieren kunnen gemeen bijten, maar ik moet in het donker nog meer oppassen voor slangen en schorpioenen. Zonder zaklamp ga ik na zevenen de deur niet uit, ik heb weinig zin om zo’n beest tegen te komen. Daarnaast zien we zo af en toe een kakkerlak of een rat...

Op straat lopen veel honden en koeien. Vooral om los lopende koeien te zien, midden in de stad, was wel even wennen. Nu hoort het bij het Indische straatbeeld en kijk ik er niet meer van op.

Apen zie je in bepaalde gebieden langs de kant van de weg, in de steden zie je ze niet. Andere dieren, zoals olifanten en herten zie je vooral in de nationale parken.

Het eten is heel anders dan wij gewend zijn. Ik eet soms drie warme maaltijden op een dag, waarvan minstens een met rijst. Inmiddels ben ik gewend aan de scherpte van de maaltijden. Waar ik in het begin echt niet tegen scherpe maaltijden kon, draai ik mijn hand er nu niet meer voor om. De stukjes groene chili gaan altijd aan de kant, toch moet ik soms nog een klein vuurtje blussen. Maar de meeste maaltijden zijn erg lekker. Ook het eten met de rechterhand gaat goed. Ik ben nog lang niet zo handig als de Indiers en ik gebruik toch echt liever een vork of lepel voor de rijst, maar de hand dient rustig als bestek als het nodig is.

Dit is zomaar een schets van het land. Bepaalde dingen, zoals de slangen en het chaotische verkeer zal ik niet missen als ik terug ben in Nederland. Andere dingen, zoals bepaalde maaltijden zal ik wel missen. Vooral de verschillende 'broodsoorten' als chapati, naan, parota en roti. Ik zal thuis waarschijnlijk wel verschillende recepten uitproberen en opnemen in mijn menu. 

Foto's:

1. Zomaar een plaatje van het verkeer (Hyderabad).

2. Steenbokachtige in de bergen bij Munnar. In dit nationaal park is de droogte niet zichtbaar, dat heeft wellicht ook met de hoogte waarop het ligt te maken.